Strona główna
     Raport z badań jakości powietrza wykonanych na terenie miasta Szlichtyngowa metodą z pasywnym poborem próbek 2002 r. - 2003 r.

5. Źródła emisji zanieczyszczeń do powietrza

   Dwutlenek siarki jest substancją, której duże ilości (ok. 50%) dostają się do atmosfery bez udziału człowieka. Naturalnymi źródłami tego zanieczyszczenia są pożary, siarkowodór z rozkładu substancji organicznej, erupcje wulkanów, parowanie wód morskich.
   Antropogenicznymi źródłami SO2 (spalanie węgla i paliw kopalnych, procesy technologiczne z udziałem siarczków), są:
- przemysł energetyczny,
- przemysł hutniczy i metalurgiczny,
- przemysł rafineryjny,
- przemysł papierniczo - celulozowy,
- przemysł chemiczny,
- paleniska domowe.
   Dwutlenek siarki należy do zanieczyszczeń niekorzystnie oddziaływujących na środowisko. W powietrzu w wyniku licznych reakcji tworzy kwaśne deszcze, które zanieczyszczają wody powierzchniowe i gleby. Zanieczyszczenie to bardzo niekorzystnie oddziałuje na rośliny (zarówno postać gazowa jak i kwaśne deszcze). Dwutlenek siarki w postaci gazowej dostając się do wnętrza rośliny przez aparaty szparkowe powoduje rozpad chlorofilu, co w konsekwencji prowadzi do osłabienia procesu fotosyntezy i ograniczenia przyrostu biomasy. Rozpuszczony w wodzie SO2 tworzy kwas siarkawy, jony siarczynowe i siarczanowe, które dyfundując prowadzą do plazmolizy komórek. Szkodliwy wpływ dwutlenku siarki na człowieka polega przede wszystkim na drażniącym oddziaływaniu na drogi oddechowe. Zanieczyszczenie to jest gazem szczególnie niebezpiecznym dla astmatyków, może powodować atak astmy. Może również niekorzystnie wpływać na funkcjonowanie układu oddechowego u dzieci.
   Tlenki azotu do atmosfery dostają się głównie w wyniku spalania paliw. Do największych źródeł ich emisji należą energetyka i komunikacja. Szacuje się, że w ten sposób do atmosfery dostaje się około 90 % tego zanieczyszczenia.    Emisja tych związków jest wynikiem syntezy azotu zawartego w powietrzu z tlenem, zachodzącej podczas spalania. W wyniku reakcji powstają następujące tlenki azotu: NO, NO2, N2O, N2O3 i N2O4, dwa pierwsze związki występują w największej koncentracji. Tlenek azotu w powietrzu łatwo utlenia się do dwutlenku azotu. Oprócz tego źródłami NOx jest produkcja nawozów i związków chemicznych oraz naturalne procesy zachodzące w glebie.
   Szkodliwe oddziaływanie tlenków azotu na ludzi i zwierzęta wynika również z drażniących właściwości tego gazu. Poza tym tlenki azotu osłabiają system immunologiczny człowieka powodując większą podatność na infekcje wirusowe i bakteryjne. Niekorzystne działanie NO2 nie ogranicza się tylko do ludzi i zwierząt. W wyniku działania tego gazu na roślinach może dojść do uszkodzeń ostrych i chronicznych (chlorozy i nekrozy). Należy również dodać, że tlenki azotu mają swój udział w powstawaniu w glebie nitrozoamin (działanie kancerogenne i mutagenne), są bowiem ich bezpośrednimi prekursorami.
   Do innych niekorzystnych właściwości NOx należy destrukcyjny wpływ na niektóre materiały - korozję stopów niklowo-mosiężnych oraz płowienie i zmniejszenie wytrzymałości niektórych tekstyliów.

Źródło informacji:
Z. Zabłocki, E. Fudali, J. Podlasińska, A. Kiepas-Kokot "Pozarolnicze obciążenia środowiska", Szczecin 1998,
Agnieszka Oleszkiewicz "Dotlenianie miast", Ekopartner nr 9/2001.

Skocz do początku
     Raport z badań jakości powietrza wykonanych na terenie miasta Szlichtyngowa metodą z pasywnym poborem próbek 2002 r. - 2003 r.
Dalej
Wstecz